Prezydent Łodzi Hanna Zdanowska mówi: - Sokołówka to jedyna rzeka, która nie została włączona przed laty w system miejskiej kanalizacji. Dzięki swojemu położeniu poza centrum, wije się głównie zielonymi terenami, od okolic Lasu Łagiewnickiego do zachodnich rogatek Łodzi. Chcemy wydobyć jej potencjał, dlatego w dolinie rzeki planujemy utworzyć szlak pieszo-rowerowy ze ścieżkami edukacyjnymi i punktami obserwacji przyrody. Uzupełniając łącznikami trzy parki i zieleńce, planujemy stworzyć trasę do spacerowania pośród zieleni, wzdłuż rzeki i brzegami stawów.
Jak tłumaczy prezydent Hanna Zdanowska, ważnym elementem projektu jest plan odnowienia Cyganki i przywrócenie jej funkcji gastronomicznej. Dzięki temu łodzianie, tak jak przed laty, w przerwie spaceru znów będą mogli napić się kawy czy lemoniady i zjeść ciastko albo lody.
Konsultacje w sprawie szlaku Doliny Sokołówki
- Za nami dwa etapy konsultacji projektu utworzenia szlaku doliny Sokołówki, które objęły w sumie osiem spotkań. Konsultacje wyjątkowe, ponieważ z uwagi na obecną sytuację zorganizowane przede wszystkim w sieci. Do tego raz spotkaliśmy się w terenie – mówi prezydent Hanna Zdanowska i dodaje: - Mieszkańcy przede wszystkim oczekują bezkolizyjnego połączenia parków, które umożliwi swobodne przejście i przejazd rowerem. Zaproponowali także dodatkowe nasadzenia, aby zmniejszyć hałas dobiegający z ulic Zgierskiej i Łagiewnickiej. Zależy im także, aby ingerencja w parki była jak najmniejsza, chcą zachowania leśnych części w niezmienionym kształcie oraz oczekują podniesienia jakości wody w stawach.
- Chciałam bardzo podziękować mieszkańcom, którzy mimo niesprzyjającego czasu jakim jest pandemia, tak licznie uczestniczyli w naszych konsultacjach, zgłaszając swoje cenne uwagi. Ten projekt jest bardzo ważny z punktu widzenia przywracania łodzianom możliwości bezpośredniego obcowania ze środowiskiem naturalnym – podkreśla Hanna Zdanowska.
Jak informuje Anna Wierzbicka, dyrektor Wydziału Kształtowania Środowiska UMŁ, wśród najliczniej zgłaszanych przez łodzian propozycji były następujące zagadnienia:
- Konieczność bezkolizyjnego połączenia ze sobą obszarów trzech parków i wprowadzenie możliwości swobodnego przemieszczania się rowerzystów, pieszych i biegaczy.
- Konieczność odmulenia stawów, usprawnienia przepływów oraz wprowadzenia bądź usprawnienia systemów oczyszczania wody w rzece (osadniki, separatory, roślinność filtrująca wodę).
- Zgierska i Łagiewnicka są źródłem hałasu o wielkim natężeniu i ogromnej uciążliwości. Sąsiedztwo tych arterii wyłącza obecnie z użytkowania wielkie fragmenty parków. Konieczne jest wyizolowanie parków od ruchliwej i hałaśliwej ulicy np. szpalerami drzew i krzewów.
- Ograniczenie zezwoleń na wjazd, zmniejszenia ilości pojazdów i ograniczenia czasów trwania wjazdów, zakaz parkowania pojazdów w Parku Mickiewicza, promowanie bezsamochodowej ekologicznej działalności handlowej.
- Uspokojenie ruchu na ulicach przy parkach.
- Postulat pozostawienia części leśnej Parku Julianowskiego jako największej atrakcji bez ingerencji człowieka i jakichkolwiek zmian, bez utwardzonych ścieżek i oświetlenia.
- Konieczność zapewnienia dostępu do toalet publicznych w Parku Mickiewicza i w Parku nad Sokołówką.
- Postulat wprowadzenia do Parku Mickiewicza funkcji gastronomicznej, np. w formie terenu dla foodtrucków.
- Duża liczba uczestników zwracała uwagę, że wizyta w parku to okazja do edukacji – pokazywania młodszym dzieciom gatunków drzew i roślin. Cenią różnorodność i nieuporządkowanie.
- Zasłonięcie muru cmentarza roślinami, np. bluszczem.
- Utworzenie przejścia łączącego Park Mickiewicza z ulicą Sowińskiego – łącznik między cmentarzem, a Domem Dziecka.
- Pomysł utworzenia zielonego korytarza i nowej trasy rowerowej spotkał się generalnie z bardzo dużym poparciem – mieszkańcy chcieliby mieć możliwość bezproblemowego przemieszczania się między trzema parkami i korzystania z różnych atrakcji, jakie te parki oferują.
- Mieszkańcy poddawali w wątpliwość zamiar wymiany nawierzchni na większości istniejących alejek, gdyż są w przeważającej większości w dobrym stanie zachowania. Wg mieszkańców nie ma też potrzeby wytyczania nowych alejek, zwłaszcza kosztem zieleni i atmosfery panującej w parkach.
- Mieszkańcy zwracali uwagę, iż nie ma potrzeby przebudowy alejki i sąsiedztwa muszli koncertowej, która została zagospodarowana w ramach realizacji zadania z Budżetu Obywatelskiego.
- Pojawił się również postulat o ograniczenie do minimum oświetlenia alejek, w szczególności w Parku Mickiewicza – obawa o zanieczyszczenie światłem.
Dalsze prace
Prace nad koncepcją szlaku doliną rzeki Sokołówki, z uwzględnieniem propozycji zgłoszonych przez łodzian podczas konsultacji społecznych, powinny zakończyć się w czerwcu. Wtedy projekt zostanie złożony do Urzędu Marszałkowskiego wraz z wnioskiem o dofinansowanie. Całkowita wartość inwestycji to ok. 17 mln zł, w tym dofinansowanie 80%. – Spodziewamy się, że do końca roku Urząd Marszałkowski wyda pozytywną opinię. Na początku 2021 r. rozpoczniemy szczegółowe opracowywanie projektu, tak by w drugiej połowie 2021 r. przystąpić do jego realizacji. Koniec prac zaplanowany jest na 2023 r.
Główne założenia szlaku turystycznego Doliny Sokołówki
- Zielony korytarz przebiegający wzdłuż rzeki Sokołówki;
- Element błękitno-zielonej sieci, którą budujemy w Łodzi;
- Trzy tereny zieleni urządzonej zlokalizowane w dolinie rzecznej: Park nad Sokołówką, Park im. Mickiewicza i Staw Wasiaka;
- Nowy szlak pieszo-rowerowy – ponad 3,5km trasy rowerowej łączącej Teofilów i Radogoszcz z Lasem Łagiewnickim;
- Podkreślenie walorów przyrodniczych doliny rzeki;
- Renaturyzacja Sokołówki w Parku nad Sokołówką - "odzyskanie" rzeki, stworzenie przyjaznej mieszkańcom i turystom przestrzeni nad rzeką; to jedyna nie włączona do systemu kanalizacji łódzka rzeka;
- Przywrócenie świetności historycznego Parku Mickiewicza;
- Wprowadzenie elementów krajobrazowych na Stawie Wasiaka;
- Łączniki: przejazdy rowerowe oraz przejścia dla pieszych i rowerzystów z sygnalizacją świetlną; ułatwienie komunikacji między parkami;
- Stworzenie infrastruktury turystycznej, zaprojektowanie ścieżek edukacyjnych (tematy: woda, przyroda, historia) i punktów obserwacji roślin i zwierząt;
- Rozszerzenie wachlarza funkcji dostępnych w parkach.
