Katarzyna Figura jest jedną z najbardziej znanych i najpopularniejszych aktorek polskiego kina. W filmach grała już jako dziecko, a jeszcze przed ukończeniem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie wystąpiła w "Przeznaczeniu" Jacka Koprowicza, "Ga-ga chwała bohaterom" Piotra Szulkina , "Bez końca" Krzysztofa Kieślowskiego i "Osobistym pamiętniku grzesznika" Wojciecha Jerzego Hasa.
Popularność przyniosły jej uznane za ikoniczne role w popularnych obrazach lat 80-tych i 90-tych: prowincjonalnej Marilyn Monroe Marioli Wafelek w "Pociągu do Hollywood" Radosława Piwowarskiego, Ali w "Kingsajzie" Juliusza Machulskiego, Marty z filmu "W klatce" Barbary Sass, Superblondyny z "Porno" Marka Koterskiego, Różyczki z filmowej baśni Jerzego Gruzy "Pierścień i Róża" oraz Karoliny z "Panien i wdów" Janusza Zaorskiego. Tworzone przez nią kreacje były niezwykle wyraziste, zapadały w pamięć widzów i krytyków. Grała u Andrzeja Kondratiuka w "Mlecznej drodze", "Wrzecionie czasu" i "Słonecznym zegarze", u Jerzego Stuhra w "Historiach miłosnych", u Janusza Majewskiego w "Złocie dezerterów", ponownie u Radosława Piwowarskiego w "Autoportrecie z kochanką", ponownie u Janusza Zaorskiego w "Szczęśliwego Nowego Jorku", u Romana Polańskiego w "Pianiście". Za rolę Gosi w "Ajlawju" Marka Koterskiego dostała w 1999 roku Złote Lwy. Ta sama nagroda trafiła w jej ręce cztery latach później za rolę Ubicy w "Ubu Królu" Piotra Szulkina. Za rolę Haliny w "Żurku" Ryszarda Brylskiego została nagrodzona Złotym Orłem -Polską Nagrodą Filmową.
Sympatię rzesz widzów zaskarbiła sobie brawurowo zagraną rolą Rysi w blockbusterach Juliusza Machulskiego "Kiler" i "Kiler-ów 2-óch". Komediowy temperament pokazała także jako niezapomniana Podstolina z fredrowskiej "Zemsty" w reżyserii Andrzeja Wajdy, nominowana za tę rolę do Złotego Orła. Zagrała także w "Zakochanych" Piotra Wereśniaka, zdobywając nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni oraz w kontrowersyjnym polskim westernie "Summer love" Piotra Uklańskiego.
Wystąpiła także w hollywoodzkich produkcjach: "The player" i "Pret-à-Porter" Roberta Altmana.
Zagrała w filmie węgierskim "Season of Monsters" Miclos’a Jancso, hiszpańskim "Estación central" Josego Salgota, amerykańsko-francuskim "Near Mrs" Buza Taylora, francusko-brytyjskim "Les voix dans le jardins" Pierre’a Boutrona, amerykańsko-australijskim "Fatal Past" Clive'a Fleury'ego.
Do znaczących filmów z jej udziałem w ostatnich latach należą "Cudowne lato" Ryszarda Brylskiego, "Yuma" Piotra Mularuka, "Panie Dulskie" Filipa Bajona i "7 uczuć" Marka Koterskiego.
Katarzyna Figura stworzyła także świetne kreacje sceniczne w Teatrze Współczesnym w Warszawie w "Trzech siostrach" Antoniego Czechowa w reż. Macieja Englerta i "Mistrzu i Małgorzacie" Michaiła Bułhakowa w reż. Macieja Englerta, w Teatrze Dramatycznym w Warszawie m.in. nagrodzoną na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy postać Gerdy w spektaklu "Alina na zachód" Dirka Dobbrowa w reżyserii Pawła Miśkiewicza, w "Alicji" Lewisa Carrolla w reżyserii Pawła Miśkiewicza, w spektaklach na podstawie prozy Elfriede Jelinek: "Śmierć i dziewczyna" w reżyserii Agnieszki Korytkowskiej i w "Kupieckich kontraktach" Pawła Miśkiewicza, w "PERSONIE.Marilyn" w reż. Krystiana Lupy . Można ją było oglądać w Teatrze Stu w Krakowie w monodramie Grzegorza Skurskiego "Lustro" oraz w Teatrze Wybrzeże w "Hanemannie" Stefana Chwina w reżyserii Izabelli Cywińskiej. W warszawskim Teatrze Polonia Krystyny Jandy zagrała w monodramie "Badania terenowe nad ukraińskim seksem" Oksany Zabużko w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej oraz w monodramie "Kalina" w reż. Małgorzaty Głuchowskiej, w którym wcieliła się w postać Kaliny Jędrusik.
Od ponad 6 lat występuje na scenach Teatru Wybrzeże w Gdańsku i Sopocie min. w "Marii Stuart" Friedricha Schillera w reż. Adama Nalepy , w "Tresowanych duszach" Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Adama Orzechowskiego, w "Belli Figurze" Yasminy Rezy w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego, w "Trojankach" Eurypidesa w reżyserii Jana Klaty i w "Fedrze" Jeana Baptiste’a Racine’a w reż. Grzegorza Wiśniewskiego oraz w "Wesołych kumoszkach z Windsoru" Williama Shakespeare’a w reż. Pawła Aignera w Teatrze Szekspirowskim w Gdańsku.
Fundatorem gwiazdy Katarzyny Figury jest Łódzka Spółka Infrastrukturalna.
Jerzy Stuhr jest aktorem oraz reżyserem teatralnym i filmowym, scenarzystą, jurorem międzynarodowych festiwali filmowych, autorem ośmiu książek; od ponad dwudziestu lat działa charytatywnie. Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej (od 1988 roku) oraz Polskiej Akademii Filmowej. Nagradzany wielokrotnie jako aktor i reżyser oraz autor scenariuszy na krajowych i zagranicznych festiwalach, otrzymał wiele prestiżowych nagród za całokształt twórczości.
Urodzony w Krakowie, ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim (1970) oraz Wydział Aktorski w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. L. Solskiego (1972). Wieloletni pedagog i profesor (od 1994) oraz rektor krakowskiej PWST (1990-1997 oraz 2002-2008), wykładał też na Wydziale Radia i Telewizji na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach (1999-2013), gdzie w 2007 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa. Od 1980 roku wykładał na uczelniach we Włoszech. Reżyserował i grał w teatrach włoskich w sztukach Witkacego i Mrożka; zagrał w filmach m.in. w reżyserii Nanniego Morettiego ("Il Caimano" 2006 i "Habemus papam" 2010), Luki Manfrediego ("Ultimo Papa Re" 2012), a ostatnio w filmie "I odpuść nam nasze długi" (2018) w reż. Antonio Morabito dla Netflixa, pokazywanym jesienią na 34.Warszawskim Festiwalu Filmowym.
W Polsce grał u Krzysztofa Kieślowskiego, Feliksa Falka, Andrzeja Kotkowskiego, Agnieszki Holland, Juliusza Machulskiego, Krzysztofa Zanussiego i wielu innych. Aktor kina moralnego niepokoju, ogromną popularność zdobył rolami w filmach "Wodzirej", "Amator", "Obywatel Piszczyk" czy "Seksmisja" i w wielu innych; niezrównany w dubbingach ("Shrek", ostatnio "Twój Vincent").
Stworzył wiele ról w teatrach krakowskich: w Teatrze Starym im. H. Modrzejewskiej w sztukach reżyserowanych przez Konrada Swinarskiego, Andrzeja Wajdę i Jerzego Jarockiego; sam reżyserował w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie (Gombrowicza, Moliera i Szekspira); wiele lat grał i reżyserował w Teatrze Telewizji. Od lat gra i reżyseruje w warszawskim Teatrze Polonia i Och-Teatrze, a ostatnio także w Teatrze Nowym w Łodzi, Operze Krakowskiej i Teatrze Łaźnia Nowa. Od ponad trzydziestu lat nieprzerwanie zachwyca znakomitym monodramem Patricka Süskinda "Kontrabasista".
Twórca wielokrotnie nagrodzonych w kraju i za granicą filmów, znakomicie przyjętych przez krytyków filmowych i widzów: "Spis cudzołożnic" (1994), "Historie miłosne" (1997) "Tydzień z życia mężczyzny" (1999), "Duże Zwierzę" (2000), "Pogoda na jutro"(2003), "Korowód" ( 2007) oraz "Obywatel" (2013).
Fundatorem gwiazdy Jerzego Stuhra jest Łódź Miasto Filmu UNESCO.
