Od czerwca 2021 roku, po rewitalizacji, budynek Akademickiego Centrum Designu na Księżym Młynie o powierzchni niemal 4 tys. m2 z bogato wyposażonymi salami warsztatowymi, konferencyjnymi oraz przestrzenią wystawową będzie miejscem działalności kulturalnej i edukacji artystycznej.
Akademickie Centrum Designu to organizacja skupiająca wydziały projektowe ośmiu polskich publicznych uczelni artystycznych. Głównym celem ACD jest nawiązanie współpracy między biznesem a nauką poprzez wspólne badania rozwojowe i projektowe. Zadaniem stojącym przed ACD jest także promocja polskich szkół designu, ich twórczości i polskiego przemysłu. Wizją ACD jest stanie się platformą łączącą potencjał badań i nauczania, co przyczyni się do zwiększenia konkurencyjności i atrakcyjności studiów z zakresu projektowania w polskich szkołach artystycznych. Uczelnie uczestniczące w projekcie to: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi, Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach, Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, Akademia Sztuki w Szczecinie, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.
Szkoła na Księżym Młynie była pierwszą szkołą fabryczną w Łodzi. Powstała jako dwuletnia szkoła elementarna dla dzieci i młodocianych robotników zatrudnionych w fabryce Karola Scheiblera. Zlokalizowano ją w północnej części dobudowanego w latach 1873–1875 mieszkaniowego, przyfabrycznego osiedla robotniczego Księży Młyn. Wraz z pobliskimi konsumami wypełniała bogaty program społeczny zademonstrowany przez Scheiblera w nowym i nowoczesnym oddziale fabryki.
Szkołę przypuszczalnie zaprojektował Hilary Majewski w latach 1876–1877. Początkowo jako budynek jednopiętrowy, jedenastoosiowy, ze zryzalitowaną partią środkową mieszczącą w skrajach dwa okazałe wejścia. Budynek był murowany z czerwonej, nietynkowanej, ale zróżnicowanej w odcieniach cegły z bogato rozczłonkowaną bryłą, której ściany zdobiły ceglane fryzy, ale również z nowocześnie rozwiązanymi urządzeniami, np. higienicznymi.
W 1884 roku zbudowano obok istniejącej już szkoły, od strony wschodniej, drugi identyczny budynek z numerem policyjnym 13, a w latach 1934–1938 szkołę rozbudowano. Polegało to na wbudowaniu między istniejące posesje szkolne (Księży Młyn 13 i 15) nowego wyższego budynku i scaleniu komunikacyjnym trójczłonowego korpusu. Szkoła mieściła się w budynku do 2012 roku.
- W 2013 roku Urząd Miasta Łodzi przekazał Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi zabytkowy budynek dawnej szkoły na Księży Młynie. Dziś wiadomo już, że była to doskonała decyzja. Bardzo się cieszę, że idea stworzenia platformy wymiany doświadczeń ośmiu najważniejszych wydziałów projektowych polskich publicznych uczelni artystycznych zrealizowała się właśnie tutaj, w Łodzi. Łódź bez wątpienia zasługuje na tytuł polskiej stolicy designu. To tutaj od 2007 r. z ogromnym powodzeniem realizowany jest Łódź Design Festiwal, prezentujący design w różnych jego odsłonach – od wzornictwa przemysłowego, poprzez art i craft design, projektowanie graficzne, architekturę aż po modę. Wydarzenie to wpisuje się w strategię Łodzi, która po upadku przemysłu włókienniczego buduje swoją nową tożsamość w oparciu o przemysły kreatywne. – powiedział Adam Pustelnik, pierwszy wiceprezydent miasta Łodzi
Obiekt na Księżym Młynie, oprócz tego, że jest wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa łódzkiego pod nr A/361, znajduje się na terenie obszarowego wpisu do rejestru zabytków nr A/44, jest więc zatem elementem Pomnika Historii – taki tytuł przyznał Łodzi w 2015 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski, doceniając wielokulturowy krajobraz miasta przemysłowego. Pomnik Historii obejmuje najważniejsze komponenty ośrodka miejskiego, obrazujące jego wielokulturowość, przemysłowy charakter oraz znaczącą rolę fabrykantów w kształtowaniu oblicza miasta: układy urbanistyczne – plac Wolności, ul. Moniuszki i ul. Piotrkowska wraz z zespołem fabryczno-rezydencjonalnym Ludwika Geyera, najważniejsze i najlepiej zachowane części zespołu fabryczno--rezydencjonalno-mieszkalnego Karola Wilhelma Scheiblera i zespołu fabryczno-rezydencjonalnego Izraela Kalmanowicza Poznańskiego, Stary Cmentarz (chrześcijański) oraz Nowy Cmentarz Żydowski.
