- Jak co roku, spotykamy się w tym miejscu, by podtrzymać pamięć o tych, którym nie dane było wrócić do swych domów. 79 lat temu w tym miejscu zostały przerwane losy wielu rodzin. Wiedzę o tych tragicznych wydarzeniach musimy przekazywać  przede wszystkim młodszym pokoleniom. Róbmy wszystko, by historia się nie powtórzyła – mówiła prezydent Łodzi Hanna Zdanowska.

Kwiaty pod tablicą upamiętniającą te tragiczne wydarzenia złożyli również przedstawiciele: Rady Osiedla i Stowarzyszenia Mieszkańców Osiedla,  Związku Wypędzonych Ziemi Łódzkiej oraz Instytutu Pamięci Narodowej.

- Każdy z nas przeżywał własną drogę wysiedlenia w tych trudnych czasach. A te drogi były bardzo różne. Pani Dorota Fornalska,  która uczestniczyła w naszych spotkaniach od 2011 r. zastanawiała się,  jak to jest, gdy przychodzą Niemcy i każą się wyprowadzić z ciepłego domu zostawiając cały dobytek. Skierowała się  do źródła, do tych, którzy to pamiętają. Spotkała się z prawie 60 osobami, które podzieliły się z nią swymi przeżyciami  Zgromadziła materiały i zdjęcia. Efektem tego jest książka pt. Osiedle Montwiłła-Mireckiego. Opowieść mieszkańców. Przed wojną/Wysiedlenia/Powroty. To jest odpowiedź na pytanie, jak przekazywać tę wiedzą pozostałym. To książka o życiu w tamtych czasach – mówił o najnowszej publikacji o trudnej historii osiedla przewodniczący rady osiedla Tadeusz Krzemiński.

W nocy z 14 na 15 stycznia 1940 hitlerowcy wypędzili z osiedla im. Montwiłła-Mireckiego prawie pięć tysięcy mieszkańców. W Łodzi nie było wówczas ładniejszego i nowocześniejszego miejsca. Osiedle posiadało wodociągi i kanalizację, w domach zainstalowano sieć elektryczną i kuchenki gazowe. Mieszkały tu głównie rodziny inteligenckie: urzędnicy, prawnicy, lekarze, nauczyciele, artyści, wojskowi. Akcja wysiedlenia rozpoczęła się ok. godziny 21, gdy wszyscy mieszkańcy, zgodnie z rozporządzeniem władz okupacyjnych powinni być już w domach. Osiedle otoczyła żandarmeria i policja niemiecka. Ludzi wypędzano z mieszkań, dając im czasami kilkanaście minut na zabranie najpotrzebniejszych rzeczy. Kobiety, dzieci i starców zawieziono ciężarówkami do obozu dla przesiedleńców przy ul. Łąkowej. Warunki były tam tragiczne, zmarło wiele dzieci.  Później wysiedlonych wywożono w różne rejony Generalnej Guberni m.in. do powiatu piotrkowskiego, opoczyńskiego i na Podkarpacie. Mieszkańcy osiedla, którzy przeżyli wywózkę wrócili w 1945 roku, a w 1990 r. założyli Związek Wysiedlonych Ziemi Łódzkiej.